رضا نائینی

از رجال بزرگ و دانشمند و ادیب ایران است. وى فرزند میرزا حسن خان مستوفى و از سادات طباطبائى است. در سال 1250 در قریه حصار از توابع ولایت ثلاث تولد یافت. تحصیلات مقدماتى را در نائین فرا گرفت و سپس به حوزه علمیه اصفهان رفت و معارف اسلامى، ادبیات عربى و فلسفه قدیم را آموخته به حد استادى رسید. بعد عازم تهران شد و تحصیلات جدید را دنبال نمود و دوره مدرسه آمریكایى را پایان برد و به تدریس فلسفه قدیم در مدارس تهران پرداخت او در راه آزادى و مشروطیت زحمات زیادى كشید. در اوایل مشروطیت عضو انجمن ولایتى اصفهان بود. بعد به تهران آمد و روزنامه هنرى و انتقادى تئائر را دائر نمود. روزنامه مزبور مدت دو سال در تهران منتشر مى‏شد و در بین جامعه آن روز نفوذ زیادى داشت. به هنگام بمباران مجلس دفتر روزنامه تئاتر ویران شد. میرزا رضاخان بعد از استبداد صغیر از طرف مردم یزد و نائین در دوره دوم به نمایندگى مجلس انتخاب گردید. در 1329 ه.ق بنا به دعوت حسن مشیرالدوله شغل قضایى قبول كرد و مدتى مستشار دیوانعالى كشور بود بعد دادستان كل شد. زمانى نیز ریاست دیوان محاكمات وزارت مالیه با او بود. در 1300 ش به دوران وزارت معارف رضا قلى خان نیرالملك به معاونت آن وزارتخانه منصوب شد، و یكسال بعد به معاونت وزارت دادگسترى رفت. در 1306 در تشكیلات جدید دادگسترى داور او را انحصارا با رتبه یازده قضایى دادستان كل كشور نمود. وى در 1310 در 60 سالگى درگذشت. میرزا رضا نائینى اندام و جثه‏اى كوچك داشت. ولى قدرت او در كار بسیار زیاد بود. مادام كه در سمت دادستانى كل كشور بود داور جرأت دخالت در كار او را نداشت. یكبار به علت دخالت داور در كارش متغیر شده بود چند روزى در سركار خود حاضر نشد. داور متوسل به رضاشاه شد و شاه به هر ترتیبى بود او را به كار خود باز گردانید. میرزا رضا نائینى از رجال بزرگ و ادیب ایران بود. ادبیات عرب و فرانسه را در نهایت كمال مى‏دانست و در مسائل مذهبى و فلسفى بصیرت و آگاهى كامل داشت. در ادبیات و ذوق شعر و انتقاد نظم و نثر در ایران كم‏نظیر بود. چندگاه ریاست انجمن ادبى تهران را داشت. كتابخانه بزرگى متضمن چندین هزار جلد كتاب خطى فراهم كرد كه بعد از مرگش وقف شد و این امر مهم را وراث انجام دادند.

رضا نائینی

تازه های مشاهیر

بیشترین بازدید هفته